حسنی مبارک رفت. وى يكى از فاسدترین نمايندگان نظام سرمايه‌دارى بود كه‌ ٣٠ سال‌ رھبرى يكى از ھارترين و ضد مردمی ترین حکومتهاى خاورمیانه را در دست داشت. حسنى مبارك، سر سختانه‌ براى حفظ دولت فاسدش مقاومت كرد. اما بعد از ١٨ روز كشمكش خونين خيابانى، سر انجام اراده انقلابی طبقه کارگر و ديگر محرومان جامعه‌، وى را فرارى داد. با فرار مبارك در روز ٢٢ بھمن كه‌ برابر است با قيام ٥٧ ايران، حكومت فاسد وى نيز به‌ زير كشيده‌ شد. ... اين تغيان مدرن، نه‌تنھا شور و شعف بزرگى را در مصر بلكه‌ در كل منطقه‌ بوجود آورده‌ و انسانھاى تشنه آزادی و رهایی‌ ھم اكنون مى انديشند كه‌ با استفاده‌ از اين حركت عظيم اجتماعى، حكومتھاى فاسد و ديكتاتورى جامعه‌ خود را سرنگون سازند. امروز خوش ترین لحظه زندگی كارگران و محرومان مصر است. ما كارگران و محرومان جامعه‌ى ايران، خود را شريك اين پيروزى مى دانيم و از صميم قلب، اين دست آورد تاريخى را به‌ طبقه کارگر مصر شاد باش مى گويم.

رفقاى كارگر و مردم آزاده‌ مصر!

ما مطمئن بوديم كه‌ اين حكومت فاسد، در برابر اراده‌ آھنين شما دوام نمى آورد. اما در حال حاضر، مسئله‌ اصلى ثمر انقلاب است و ھنوز معلوم نيست از آن كى مى شود! تغيان شما، مدافعين نظام سرمايه‌دارى را به‌ لرزه‌ در آورده‌ و آنھا در ھراسند كه‌ يك خاورميانه‌ جديدى در راستاى منافع محرومان شكل بگيرد. در اين لحظات، كشور مصر و تونس اوقات سرنوشت سازى را طى مى كنند. هم اکنون شاھد تلاش قدرتھاى جھانى و بورژوازی بومی جھت حفظ ماشین دولتی، به ویژه ارتش هستیم. اين تلاشھا، حتی در میان سازمان ها و گروه های طرفدار انقلاب، توھم ايجاد كرده‌ و خيلى ھا به ارتش و ھم چنين به‌ نقش نوكرانى مثل امثال "البرادعى" و ... خوشبين مى باشند.

بعضى از سازمان های چپ تونسی و مصرى به‌ آشكار می گویند چون فرمانده نیروهای زمینی ارتش تونس با "بن علی" در مورد گشودن آتش به روی تظاهر کنندگان توافق نداشته، پس ارتش طرفدار انقلاب است! اما صرف نظر از عملکرد ارتش در چند روز اخير مصر، اين تنھا با اتکا به ارتش است که پليس تونس مجددأ به‌ جان قيام كنندگان افتاده‌ و روزى از نو سرکوب مى كند. از اين رو و در ھيچ جاى از دنيا ارتش مدافع انقلاب از پائين نبوده‌ است.

بنابراين، توھم را بايد ريخت چون ماشین سرکوب نظامی حرفه ای جدا از مردم و بالای سر مردم غیر مسلح است. اين نيروى سركوب، اگر امروز جرأت سرکوب نداشته باشد و یا آن را به صلاح نداند در جنبش های اعتراضی آینده به ویژه هنگامی که کارگران و توده های انقلابی نه فقط به ضد دیکتاتور مرتجعی مانند "بن علی" بلکه به ضد نظام سرمایه داری وارد عمل مى شود. در چنين برحه‌ تاريخى، مطمئنأ ارتش بمثابه‌ ماشين سركوب بورژوازى، دست روی دست نخواهد گذاشت و بی شک برای حفظ اساس استثمار و امتیازات طبقاتی وارد عمل خواهد شد. از اين رو، بايد توجه‌ داشته‌ باشيم كه‌ با سقوط اين دو حكومت فاسد و ضد كارگرى و از سوى ديگر حضور فعال طبقه‌ كارگر در صحنه‌ى جامعه‌، دوره ای انقلابی و پر طپشى آغاز شده‌ است. در اين دوره‌ى گذار، لازم است كه‌ طبقه‌ كارگر در تشكل ھاى ميليونى و حزب سياسى اش متحد شود و از اين طريق چرخ ھاى توليد را در دست بگيرد.

سرنگون كردن حكومتھاى جنايتكار و فاسد كار لازم و درستى است اما اين پايان ماجراء‌ نيست. زيرا ھدف ما دستيابى به‌ جامعه‌ى آزاد و فارغ از بردگى مى باشد. براى رسيدن به‌ آرزوى انسانى، لازم است كه‌ قبل از سرنگونى و در جريان فتح آخرين قلئه‌ى حكومتھاى سرمايه‌دارى، نقشه‌ عمل و برنامه‌ى سياسى براى اداره‌ى جامعه‌ داشته‌ باشيم. در حال حاضر، آن روز تاريخى فرا رسيده‌ كه‌ طبقه‌ كارگر و كمونيستھاى تونسى و مصرى بسوى كسب قدرت سياسى گام بردارند. در چنين روزى، نبايد پشت به‌ وعده‌ و اصلاحات از جانب نظامیان و شركا بست. امروز، روز ارائه‌ پلاتفرم كمونيستى و در كمترين حالت ايجاد جامعه‌ى سکولار و مدرن است. نبايد به‌ چيزى كمتر از اينگونه‌ مطالبات راضى بشويم.

صديق جھانى

٢٢ بھمن ١٣٨٩